bi film bu kadar uzun olup nasil insani baymaz? daha dogrusu dizi formatinda cekilmis olmasina ragmen bir eser nasil sinema filmi gibi bir oturusta izlenebilir? la meglio gioventu'yu bu haftabasinda new york'a otobus yolculugum sonrasi izledikten sonra aklimdan bu sorular gecti. sagolsun bu sorular aklimdan gecirirken bir guzel aglatti, kahkaha attirdi, gulumsetti, hayat hakkinda bol bol dusundurdu, kadere bazen isyan ettirdi bazen de hak verdi, kafa karistirdi, su anda buyuk bir sevgiyle devam ettigim akademik yolu bile sorgulatti.
bir sinema saheseri degil ama dar butceyi, yetersiz dekor ve kostumleri, yer yer komiklesen makyaji yetenekleri ile kapatan harika oyuncular ve cok guzel oturtulmus kurgusu ile su gibi akip gitti film. bazi yorumlara katilmamak elde degil, gercekten bir 6 saat daha olsa izleyebilirdim bu filmi. normalde filmin sonunda castin aktigi siyah zeminli "son"lari hic izlemem, ilk defa hem soundtracki bir kez daha dinlemek, hem de emegi gecenlere tekrar bakabilmek icin son satira kadar izledim, bitmeden otobus gara girmesin diye dua ettim resmen.
saniyorum sinemanin guzelligi boyle siradan hikayeleri, siradan hayatlari bile 6 saat boyunca izlenebilir kilmasinda. keske boyle daha cok film cekilse.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder